NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Można by pomyśleć, że taka porażka nas złamie.
Jesteśmy tu tylko dlatego, że nie zgodziliśmy się na śmierć.
Jesteśmy uparci niczym chłód, uwięzieni na wieki pod lodem.
Patrzymy w podłogę i przygotowujemy się na najgorsze.
Myślicie, że chcę tu być?
Że pan Wilford tego chce?
Na świecie pozostał jedynie Snowpiercer.
- Nie! - Mamusiu!
Każdy z nas wypełnia powinność wobec Wiecznej Lokomotywy.
Wy, tu z tyłu, nie musicie nic robić.
No. Siedźcie na tyłkach i nie buntujcie się.
To wasza wina.
Miejmy to już za sobą.
Błagam, nie!
Ukarzcie mnie.
Jaki w tym sens?
To jeszcze dziecko.
Które pomogło zabić sześciu ludzi.
Jestem jej matką. To moja wina. Pozwoliłam jej na to.
Wreszcie. Ktoś ma na tyle przyzwoitości, by wziąć odpowiedzialność za własne czyny.
No dobra.
Skarbie, chodź do mamusi. Już dobrze.
Już dobrze. Jesteś bardzo dzielna.
Wszystko będzie dobrze.
Idź do brata.
Bądź silna, Winnipeg.
Kocham cię.
Pasażerowie bez biletów,
pan Wilford uznał was za winnych buntu, morderstwa
i zakłócenia porządku.
Pasażerowie na gapę nie mają prawa do procesu i odwołań od wyroku.
Dotrzymaj obietnicy. Słyszysz?
Żyliście dotąd dzięki łasce
i szczodrości Wiecznej Lokomotywy.
Wszystko będzie dobrze.
Na mocy wyroku Wilford Industries
zostaliście skazani na pobyt w Szufladach na czas nieokreślony.
Niech Bóg się nad wami zlituje.
Mogą odebrać nam kończyny...
dzieci...
i przywódców.
Próbują odebrać nam godność.
Ale każdy ocalały porzucił ją u wrót śmierci.
Im więcej nam odbierają, tym więcej nabieramy człowieczeństwa.
Ludzkość w końcu nas wykarmi.
Pożremy majętnych pasażerów Snowpiercera, pociągu o 1001 wagonach.
Spokojnie.
Przed nami czwarty stopień zwału.
Przekonfigurowałem pług.
- Nie widzę, co jest dalej. - Inżynierowie.
Dzień dobry. Nasza prędkość wywołuje lawiny.
To druga w ciągu godziny.
Ten odcinek pogarsza się przy każdym okrążeniu.
Przy takiej śnieżycy
nie ma znaczenia, do ilu satelitów się podłączę.
Jedziemy w ciemno.
Utrzymujcie prędkość. Będę dziś zajęta.
Szykuje się ostra jazda. Jak śledztwo?
Dwa morderstwa w Trzeciej Klasie, powstanie w Ogonie
i panika w Pierwszej, jakby faktycznie coś im groziło.
Wróćmy do Lokomotywy. Nie przyspieszałbym tu.
Zalecam redukcję o 12%.
Javi, nie zarządzę zaciemnienia. Nie dziś.
Bezpieczna, wolniejsza jazda albo prąd.
Utrzymujcie prędkość.
Pociąg da radę.
Jak długo zdoła nad tym panować?
Cóż, daje radę od prawie siedmiu lat.
Uwaga, pasażerowie,
firma Wilford Industries życzy miłego dnia.
- Temperatura... - Wstawaj.
- ...minus 119 stopni... - Jak tam, agencie?
Siadaj.
Nie przyzwyczajaj się.
Możliwe, że ma objawy zespołu stresu pourazowego.
Ocaliłem jej życie.
Ratowałeś kumpli. Nie jestem ci nic winna.
Czeka was wspaniały dzień.
- Odkażanie! - Cofnąć się!
Wiecie, co robić. Procedura odkażania.
W przednich wagonach patrzcie pod nogi.
Zakaz rozmów z pełnoprawnymi pasażerami.
- Z drogi. - Można grzecznie poprosić.
Twoi ludzie zamordowali ich kumpli.
Nie cieszysz się popularnością.
Cóż, oni zabili 14 moich.
Layton, no już. Ruchy.
Poszło gładko. Ręka odpadła bez problemu.
Ale Folgerom wciąż mało. Siedzą z Sharmą.
Nabrała wiatru w żagiel. Zajmę się nią.
Proszę.
Przewodzisz Komitetowi. Przedłóż sprawę albo ja to zrobię.
Jak się wszyscy mają? Przegapiliśmy dziś aviomarin?
Melanie, nie sądzimy, że aviomarin
to odpowiedni środek na rebelię w Ogonie.
„Rebelia” to zbyt mocne słowo.
Komendant Grey szybko się z tym uporał.
Sześć ofiar. Ochroniarze nie biorą się znikąd.
Martwi nas coś jeszcze.
Morderstwo w Trzeciej.
Nic nie mówiłaś,
bo w dochodzeniu pomaga ktoś z Ogona.
Pan Wilford zatrudnił eksperta.
To były śledczy kryminalny.
W Ogonie jest policjant?
To istna mieszanka. Proszę się nie obawiać.
Ale źle wygląda awans jednego z nich
podczas rebelii.
Jeśli pan Wilford potrzebuje pomocy, przez 25 lat byłam prawniczką.
Chętnie posłużę radą, jeśli poznam szczegóły dochodzenia.
Jako prawniczka wie pani, że to tajemnica.
Kancelaria Finkelstein, Branxom i Folger badała morderstwa?
Możecie się śmiać.
Rodzina nie docenia moich zdolności,
ale Mróz pokazał nam, że potrafimy zabijać.
Dlatego każdy jest podejrzany.
Nawet pani.
Więcej kawy?
Smacznego.
Radzę dziś pozostać na miejscach i przygotować się na wstrząsy.
Dziękuję.
Dzień dobry. Jak śniadanie?
Przepyszne. Dziękuję.
Gliniarz z Ogona.
Szczurojad, spadaj.
Gotowy śledzić, panie śledczy?
Tunelowiec Jakes Carter.
- Teraz? - To on znalazł ciało.
Robię na dwie zmiany. Mam przerwę.
Super, przyłączę się. Małą porcję dla mnie. Dla niego nic.
Znam cię. Detektyw z Ogona. Mówiłem już, co się stało.
Detektyw z pociągu.
Pan Wilford chce, bym przesłuchał cię osobiście.
Masz z tym problem?
Nie.
To żaden problem.
Przeprowadzałem konserwację pod sekcją rolniczą.
Jak zawsze, rutynowa robota.
Wyjąłem panel i widzę trupa. Bez rąk, bez nóg, bez fiuta.
Kto ma dostęp do podwozia?
Setki ludzi tamtędy przechodzi.
Robotnicy i pasażerowie z wszystkich klas.
A punkty kontrolne pomiędzy klasami?
Nie odpowiadaj.
Próbuję ustalić, jak daleko można przenieść ciało.
Dobra.
To wszystko?
Jeszcze coś. Co tak wsuwasz?
Najlepszy makaron z wołowiną.
Następnym razem nie zachowuj się jak gnojek.
Nie rozpraszaj się.
Autopsja jest za dwie godziny,
a Nikki Genêt jeszcze się nie ocknęła. Nie mamy dostępu.
Jak już wmłócisz tę wołowinę,
przejdziemy się do Nocnego. Tam pracowała.
Miejsce pierwszej zbrodni. Słusznie.
To przez dawkę czy czas przebywania?
Skomplikowana współzależność.
Opiekuję się nią.
Chcę wiedzieć, czy się wybudzi.
W swoim czasie. Mam nadzieję.
Może pan Wilford powinien zawiesić program?
Nie.
Proszę mu przekazać, że się z tym uporam.
Proszę.
Przejrzyjmy dane.
Wagon Nocny...
Nocny...
Oto Wagon Nocny.
Nie mów, że tak ma być, Joe
Nie mów tak
Nie to chcę usłyszeć, Joe
A mam prawo wiedzieć
Nie mów, że tak ma być, Joe Proszę, nie mów tak
Kłamią nam w twarz, Joe Powiedz, że tak nie jest
Mówią, że nasz bohater Dał z siebie wszystko
I całkiem się wypalił
Pani Audrey. To jej klub.
Omamił nas jego czar I przekonujący uśmiech
Ale dobre dni już są za nami
Rozwiane złudzenia I imperium w gruzach
Skarbiec świeci pustką
Cały kraj słuchał swego lidera
Ale prawda wychodzi na jaw
Nie mów, że tak ma być, Joe
Nie mów tak
Pokładaliśmy w tobie nadzieje, Joe
A teraz wszystko przepadło
Znalazłam Nikki z Edwardem, jej stałym klientem.
Nie miała pojęcia, co się dzieje. Pewnie odurzona przez prawdziwego zabójcę.
Pan Wilford chciał szybkiego rozwiązania. Ciała w szufladzie.
Tym razem będzie inaczej.
Dla jasności, czym wtedy zajmowała się Melanie Cavill?
Dobre pytanie. Co powie, tak się stanie.
Na koszt firmy.
Prawdziwy, tradycyjny alkohol.
Prezent za twoje usługi.
A konkretnie?
Możesz położyć kres niesprawiedliwości Wilforda.
Nadzieja na to jest na wyczerpaniu.
Długo zastanawiałem się,
co dokładnie się tu wyprawia.
Dostarczamy epifanii, mój drogi.
Niech sam się przekona.
Nie mogę spuścić go z oka.
Jeśli ma być inaczej niż z Nikki,
musi zrozumieć, co tu robiła.
Masz 20 minut. Czekam tutaj.
Czego o tej sprawie nie mogli usłyszeć agenci?
Cierpliwości, Layton.
Chciałeś wiedzieć, co tu robimy.
Dostanę coś dobrego?
Tu nigdy nie było burdelu.
Gdy świat się skończył, brakowało czegoś innego.
Żałoby. Kontaktu z tym, co straciliśmy.
Wagon Nocny ma na celu uzdrowienie.
Indywidualne i zbiorowe.
Zostałaś terapeutką?
Spokojnie. Oczyść umysł.
Pamiętasz medytację w Ogonie?
Tak. Bez ciebie odpuściłem.
Jesteś w dobrych rękach.
Jeszcze się spotkamy.
Zamknij oczy.
Pamiętasz wodę?
Tak.
Spadającą.
Swobodnie płynącą.
Żywioł, który nie śpi.
Usłysz wiatr.
Ziemia nadal żyje.
Ptaki. Liście.
Przypomnij sobie drzewa.
Trawę.
Słońce.
Czuję to.
Gdzie jesteś?
Jestem w domu.
Widzę ciebie.
Przepraszam.
- Tak? - Poproszę dowód tożsamości.
Ja...
Bez nerwów.
- Proszę się nie bać odznaki. - Spokojnie.
Nie boję się jej.
Tęskniłem.
Gdzie jesteś?
Padam z głodu.
- Naprawdę. - Robi się.
- Pączki! - Klasyka, Weber's.
Twoje ulubione.
Kocham cię, Andre.
Co?
Zarah Fahrami...
Chcesz to zrobić? Wziąć ślub? Żeby to było prawdziwe.
- Jest prawdziwe. - Wiem, ale bardziej. Powiedzieć to.
Miłość i wierność, aż po grób.
Nie martwię się o nas.
Martwię się o świat.
Masz mnie.
- Na dobre i na złe. - Wiem.
Naprawdę.
Chciałem cię zatrzymać na zawsze.
Zwykle wygląda to inaczej.
Co chciałaś mi powiedzieć?
Ludzie Wilforda nie mówią ci wszystkiego o Seanie.
Chyba był ich wtyczką.
Ciągle miał farta.
- W sensie? - Wygrał dziecioloterię.
To zwykle świadczy o układach.
Chciałam mieć z nim dziecko.
Kochałaś go?
To Snowpiercer.
Nie pozwolę im zrzucić tego morderstwa na ciebie.
Ale póki tu jestem, mam zobowiązania wobec Ogona.
Byłoby tak strasznie, gdybyś tu został...
ze mną?
Koniec czasu.
Moja sesja wyglądała inaczej.
Niestety.
Miałeś zdobyć informacje o Nikki.
Nadużywasz mojej dobroci.
Czasem praca detektywa wymaga osobistego zaangażowania.
Ostrzegam, to moja pierwsza autopsja.
Byłam medykiem w marynarce,
więc znam się na traumach i stresie pourazowym.
Chyba wszyscy na to cierpimy, prawda?
Zostawiłam Afganistan, by spędzić rok
na Dreamlinerze Wilforda.
Kto by pomyślał, że świat zamarznie i zostanę tu na zawsze?
Ta plama to nagromadzona krew.
Po śmierci jakiś czas leżał na brzuchu.
Przenieśli go potem.
Czego jeszcze wczoraj nam nie wyjawiłeś?
Ty mi powiedz.
Liczne obrażenia na szyi.
Podduszali go.
Nie spieszyli się z odcinaniem fiuta.
Kończyny odpiłowano.
W tym kierunku. W dół.
Piłą do metalu?
Odcięli je później. Leżał na plecach.
To wygląda na inne narzędzie.
Maczeta?
Tasak?
Nie kojarzycie?
Czego?
No dobra. Kto ma takie narzędzia?
Jadłaś wcześniej makaron
z kawałkami mięsa. Skąd?
Z rzeźni.
- Sugerujesz kanibalizm? - Nie. Tutaj to się nie zdarza.
Krążą pogłoski o Ogonie, ale my...
To nie pogłoski.
Na początku odbywały się kultowe mordy.
Był taki gang. Rzucali się na wszystkich.
Jedli wszystkich.
Nie było wyboru.
Reszta z nas dopadła ich przywódcę.
Każdy zjadł kawałek jego serca.
Nikt nie mógł powiedzieć, że jest niewinny.
Smakował ci twój lunch?
Silva.
- Czego? - Proszę otworzyć.
Musimy zajrzeć do zamrażarki.
- Wstęp wzbroniony. - Sprawy agentów.
Gówno mnie to obchodzi. Wstęp wzbroniony.
Musicie zdobyć nakaz.
Niezły nóż.
Mógłbyś odciąć mi nim nogę.
Mamy robotę.
- Wróćcie z nakazem. - Chodź.
Pewnie zbyt długo tam była.
Zgoda, ale ustalenie stężenia poprzez miareczkowanie,
długość procesu, izolację wymaga...
- Badań. - Podmiotów.
Błędne koło.
Niedobrze. Mogło dojść do trwałych uszkodzeń neurologicznych.
Nie możemy krzywdzić tych ludzi.
Ale musimy robić postępy. Wiesz, jakie to istotne.
Alarm sejsmiczny. Źle to wygląda?
Osuwa się całe zbocze.
Cholera.
Stopień trzeci.
Nie przejedziemy.
Trzymaj się!
Przygotować się!
Uwaga, zderzenie.
Wyrwa w sekcji rolniczej. Wagon z bydłem.
Javi, przejmij stery.
Dobra.
Jesteś cała?
Idź dalej.
Wpuść nas. Musimy przeszukać chłodnię.
- Sytuacja awaryjna. - Musimy.
- Rozkaz pana Wilforda. - Z drogi.
- Trep! - Łatacz!
Dobra, dwie minuty.
Zamknij drzwi.
Spójrz.
Zajmę się tym.
- Hej! Spokojnie. - Jasne.
- O Boże. - Twoja wołowina.
Ale numer.
Siedem lat pracy w obsłudze u Wilforda,
a teraz chce być maszynistką. Nieźle, co?
Na życzenie Wilforda.
Dobra.
Łatacz Bojan Boscovic. Do usług.
Mamy do czynienia z ekstynkcją.
Przykro mi.
Najpierw okno.
Sprawdź, czy wytrzyma.
Zmniejszymy prędkość o 10%.
Nie.
To zbyt szybko jak na ten teren. 25%.
Siądą akumulatory.
Nie nadrobimy strat.
Najwyżej 12.
Pierwsza Klasa bez jacuzzi.
W porządku.
Odłączamy prąd. Zaczniemy od Ogona.
Ile wynosi 20 plus...
- pięć? Pytanie do maluchów. - Dwadzieścia pięć.
Daj innym szansę.
Masz 26.
Pospiesz się. Przyślą więcej trepów.
Ktoś tu idzie.
Czekaj.
Lekarstwo.
Nie mam przeciwbólowych. Tylko kronol.
Nie dam tego gówna mamie.
Jasne. Ale zabija ból...
wszelkiego rodzaju.
Patterson, skąd...
No już. Otwórz usta. Świetnie.
Już dobrze.
Zaraz będzie po wszystkim.
Nie możemy odcinać prądu do Sekcji Rolnej. Zlikwidujemy uprawy.
Nie przerwiemy rotacji.
Woda nie popłynie przez dwa dni.
Musimy załatać kadłub.
Zapas musi starczyć dla Trzeciej Klasy, sekcji rolniczej i Ogona.
Odetniemy ludzi. Nie uprawy.
Druga i Trzecia dostaną 15 minut bieżącej wody dziennie,
a ci w Ogonie zadowolą się tym, co zgromadzili.
Tak wygląda początek wyczerpywania się zasobów?
Zagłodzimy pociąg od Ogona?
Straciliśmy nie tylko mięso. Także nawóz.
Hodowle komórkowe. Metan.
Wiem. Nie jest dobrze.
Ale to pozostanie między nami.
W międzyczasie wybierzemy nowych czeladników.
Musimy wzmocnić wiarę w Wilforda.
Choć okazaliście wczoraj przemoc
i jesteśmy na łasce surowego losu,
pan Wilford uważa, że dzieci zasługują na edukację
w sektorze wykwalifikowanym i niewykwalifikowanym.
Zatem dokonamy selekcji kandydatów.
Odczytam nazwiska.
Mikala Mwanza.
Mia Kai-Sheck.
I chłopiec zwany Miles i Miles.
Jeśli rodziny przyjmą to zaproszenie,
macie godzinę, by przygotować się na nowe życie na przedzie pociągu.
Dwie nogi i ręka.
Lewa.
- Rozłącz się. - Co?
Rzeźnicy nie żyją, Roche.
Rzeźnik nie zabił Seana.
Zastanów się.
Chcą sprzedać jego mięso. Po co tortury?
Ktoś jarał się kastracją.
Ręce i nogi, wręcz przeciwnie.
Zero emocji.
Rzeźnicy przyszli później.
Włożyli ludzkie kończyny do makaronu.
Ogonowiec.
- Spokojnie! - Odwal się, pizdo!
Gnida z Ogona.
Niepotrzebnie się narażasz.
Co cię to obchodzi?
Oskarż rzeźników i zaklep miejsce w Trzeciej Klasie.
Po pierwsze nie chcę tego. Chcę wrócić na Ogon.
Po drugie...
nadal jestem gliną.
Przydzielili mnie do poprzedniej sprawy.
Z miejsca oskarżyli Nikki.
Szybki proces, uwinęli się w trzy godziny.
Nic nie mogłam zrobić.
Nadal chcesz dorwać winnego?
Wreszcie mamy kończyny z chłodni.
- Owocny dzień. - Dzięki.
Zna się na rzeczy. Potrafi obmacać faceta.
Dobranoc, detektywie.
GARNIZON AGENTA - KANTYNA
Naprzód. Patrzcie pod nogi aż do Ogona.
Dalej.
Patrz pod nogi.
Ruchy.
I co mi zrobisz, dupku?
Na ziemię!
Nie wstawaj!
- Wstań! - Puść!
Layton!
Pamiętasz swoją mamę?
Pamiętam...
że ładnie pachniała.
Nic więcej?
Pamiętam tylko pociąg.
Jesteś moją mamą z Ogona.
Miles i Miles.
Miles i Miles, i Miles...
Byłeś wtedy małym chłopcem.
Już nim nie jestem.
Cóż, sam podejmij decyzję.
Według Laytona dobrze mieć naszych na przedzie.
Ma rację.
W każdej sekcji. W każdej klasie.
Widzisz?
Potrafisz słuchać.
Miles...
obiecuję, że nie przestanę walczyć.
Ale ty idziesz na przód.
Może już się nie zobaczymy.
Zobaczymy się.
Po rewolucji. Jak mówił Layton.
Dobrze?
Kocham cię.
Co widzisz, gdy patrzysz na ten pociąg?
Twierdzę systemu klasowego.
I nic więcej?
Ja widzę 3000 osób, które przetrwały
na planecie, gdzie wszystko zamarzło na śmierć.
Nie daliśmy się. Nadal żyjemy.
I to nie dzięki przypadkowi, zrządzeniu losu czy woli Boga,
lecz dzięki porządkowi zaprowadzonemu przez pana Wilforda.
Równowadze pomiędzy potrzebami, zachciankami i optymalną prędkością.
Ludzie z Ogona zapominają,
że na zewnątrz tej metalowej tuby jest minus 117 stopni,
a pan Wilford przez 21 godzin dziennie dba o to, by ich ogrzać.
Pewnie dlatego potrzebował, by Sean Wise mu donosił.
Wise był wtyczką Wilforda.
W zamian za przywileje,
jak pozwolenie na dziecko z lewej loterii.
Inaczej nie obchodziłoby was morderstwo kogoś z Trzeciej Klasy.
Obchodzi was tylko to,
czy podczas tortur
ujawnił jakieś sekrety Wilforda.
Macie tu morderstwa, kanibalizm i Bóg wie, co jeszcze.
Nie pouczaj mnie na temat równowagi.
Moi ludzie stosują ją od lat.
W porządku. Jesteś spostrzegawczy.
Nic dziwnego, że pan Wilford wyznaczył cię na detektywa.
I tylko dlatego nadal tu jesteś.
Napisy: Ewa Nowicka